Yarış Süresi Tahmin Hesaplama

Bu hesaplama hakkında

Egzersiz fizyoloğu Pete Riegel tarafından 1977'de geliştirilen Riegel formülü, bir koşucunun bir mesafedeki bilinen derecesinden başka bir mesafedeki bitiş süresini tahmin eder: T2 = T1 × (D2/D1)^1,06; buradaki 1,06 üssü, mesafe arttıkça temponun doğal olarak yavaşladığı gerçeğini yansıtır — sabit bir fitness seviyesinde bile iki kat mesafe koşmak iki katından fazla zaman alır, çünkü yorgunluk ve glikojen tükenmesi uzun efor süresince birikerek artar. Makul ölçüde birbirine yakın mesafeler arasında (örneğin 10K derecesinden yarı maraton tahmini) dikkat çekici derecede isabetlidir, ancak çok farklı mesafe aralıklarında güvenilirliği azalır, çünkü beslenme, tempo stratejisi ve sıcaklık yönetimi gibi faktörler maraton ve üzeri mesafelerde giderek daha önemli hâle gelir.

Koşucular ve antrenörler, yaklaşan bir yarış için yakın zamandaki bir hazırlık yarışı veya zaman denemesine dayanarak gerçekçi hedef süreler belirlemek, antrenman blokları arasındaki fitness ilerlemesini ölçmek ve yarış gününe uygun tempo planı seçmek için Riegel tabanlı tahminleri kullanır. Bu formül, hiçbir tek formülün her koşucunun bireysel yorgunluk profilini mükemmel şekilde yansıtmaması nedeniyle antrenörlerin birbiriyle çapraz kontrol ettiği birkaç tahmin modelinden biridir (VDOT ve Cameron formülleriyle birlikte).

Bu hesaplayıcı, yakın zamandaki bir yarış derecenizi ve hedef mesafeyi alarak Riegel formülüyle bitiş sürenizi tahmin eder.